Manon vecht al decennialang tegen de grillen van PTSS. De juiste hulp wordt niet vergoed. Foto: Roel Kleinpenning

Manon vecht al decennialang tegen de grillen van PTSS. De juiste hulp wordt niet vergoed. Foto: Roel Kleinpenning

foto Roel Kleinpenning

Manon wil ‘gewoon’ kunnen leven

Algemeen

Doetinchem - Haar leven lang draagt Manon Hendrix uit Doetinchem trauma’s met zich mee. Een onveilige jeugd zorgde voor een een ernstige eetstoornis en heftige depressies en afgelopen zomer werd ze fysiek enorm ziek. “Te complex voor een behandeling” en zelfs “We kunnen je wel helpen om eruit te stappen”. Manon hoorde het hulpverleners zeggen. Maar Manon wil ‘gewoon’ kunnen leven. Haar enige hoop op hulp is kostbaar, daarom is ze een crowdfundingactie gestart.

Door Karin van der Velden

Manon heeft lang nagedacht voor ze de crowdfundingactie begon: “Ik vind het nog steeds moeilijk dat ik anderen om geld vraag. Mensen in mijn omgeving moedigden mij aan, boden aan om het zelf voor mij te doen. Dat ging me toch te ver. Mijn netwerk is vrij klein, gaat het me wel lukken? Ik sprak met mijn behandelaar, die ik al tien jaar ken, hij staat er helemaal achter dat ik het doe.” 

Praten gaat niet met een mond vol glas
Woorden doen pijn en vragen om onuitgesproken te blijven

© Manon Hendrix
Wat in haar jeugd gebeurde, vertelt Manon liever niet. Wel dat ze door een complexe posttraumatische stressstoornis en depressies dagelijks herbelevingen en paniekaanvallen heeft. “Het kan zijn dat ik mezelf onder de tafel vind en me afvraag hoe kom ik hier nou weer terecht?” Om controle over een deel van haar leven te hebben, ontwikkelde Manon al jong Anorexia Nervosa. Dit zorgde voor grote problemen met haar ingewanden. Dat het fysiek niet goed gaat, heeft grote gevolgen. Er kan pas aan Manons fysieke gesteldheid worden gewerkt als er aandacht is voor haar psychische klachten. Daar loopt Manon tegen een muur van regels en tegenstrijdigheden aan.

In de afgelopen twintig jaar kreeg Manon de meest uiteenlopende behandelingen: “Ik slikte letterlijk ieder medicijn dat er bestaat, leefde jaren in (gesloten) opname, er werd eindeloos shocktherapie toegepast. Misdiagnoses, opnames en het van het kastje naar de muur sturen zorgden voor nieuwe trauma’s: “Ik deed talloze pogingen tot zelfdoding. Maar nu ben ik ben blij dat ik nog leef en wil ik dat de ellende stopt!”

Een ‘nieuwe’ zéér hoopgevende behandeltechniek geeft Manon kans op verbetering. MDMA is nog in de onderzoeksfase en Manon kan als van de eerste Nederlanders behandeld worden. Maar eerst moet ze revalideren. “Als je een ongeluk krijgt, je botten breekt en moet revalideren, zijn er allerlei mogelijkheden, maar mentaal revalideren wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar.” Manon mag in principe meedoen aan een ketamine-onderzoek in het UMCG. Een experimentele behandeling tegen extreme depressies. Dan moet ze wel op en neer reizen naar Groningen. Daarbij komen nog kosten voor bijvoorbeeld haptonomie en fysiotherapie om haar fysieke toestand te verbeteren. Omdat het mentaal niet goed gaat, gaat het fysiek niet goed. Dat het fysiek niet goed gaat, draagt in grote mate bij aan Manon’s mentale gesteldheid.

Wie Manon ook is
Verscholen in een magere en verdrietige jonge vrouw is er ook een krachtige persoonlijkheid, die zich weer wil inzetten om de psychische zorg te verbeteren en die taboes wil doorbreken. Manon vroeg in het verleden op allerlei manieren aandacht voor psychische klachten en eetstoornissen. Zo was ze als vrijwilliger betrokken bij het Depressiegala. Daarvoor interviewde ze heel wat bekende Nederlanders. Ze gaf gastlessen op scholen, sprak voor artsen. Manon schreef voor een vakblad over ECT (elektroshocktherapie), interviewde mensen en onderzocht cijfers om antwoord te krijgen op de vraag hoe effectief ECT is. Manon heeft Kato, een hulpkat. De inzet van hulphonden is duidelijk. Maar hoe mensen steun vinden bij katten wordt niet serieus onderzocht. Door gesprekken met Antje Diertens (D66) kreeg Manon het zelfs voor elkaar om in de Tweede Kamer aandacht te vragen voor problemen in de GGZ. Dat er door alle ingewikkelde regelgeving geen maatwerk geleverd kan worden voor complexe psychiatrische patiënten, terwijl iemand met meerdere complexe stoornissen dat juist zo nodig heeft. Corona had een hele negatieve impact op de plannen om deze zorg te verbeteren. Manon schreef ook als correspondent voor Achterhoek Nieuws en haar collega’s vragen daarom ook steun voor haar actie.

Manon is een jonge vrouw die gedichten met impact schrijft, van theater houdt, van citytrips naar het buitenland of een middagje naar een leuke stad in Nederland. Manon wil weer ‘gewoon’ leven en vrij zijn. “Vrijheid in meerdere opzichten. Minder pijn, de juiste therapie zodat ik me ook weer vrij kan voelen. Niet beperkt door wat er allemaal is gebeurd. Niet 24/7 gevangen in mijn lichaam, vechtend tegen verkeerde gedachten.”

Helpt u Manon?
Doneren kan via: https://steunactie.nl/actie/help-manon-aan-traumabehandeling-en-revalidatie/-5976.

Advertenties doorgeplaatst vanuit Montferland Journaal