De negentigjarige Wim Jansen is na 73 jaar weer terug in Didam. (foto: Bennie Jansen)
De negentigjarige Wim Jansen is na 73 jaar weer terug in Didam. (foto: Bennie Jansen)

Wim Jansen na 73 jaar terug in Didam

Het lopen werd minder en daarom wilde Wim Jansen gelijkvloers wonen. Zijn broer gaf de tip om te verhuizen naar de Poort van Diem. Als geboren Didammer had Wim mooie herinneringen aan de zeventien jaar dat hij er woonde. Dat er twee broers wonen, was een andere reden om terug te komen.

van de redactie

DIDAM - Wim Jansen werd in 1928 geboren in de Heeghstraat, het adres was toen E23. Het gezin telde twee meisjes, waarvan er een is overleden, en vier jongens. Een protestantse familie in een katholiek dorp, dat viel op. De kinderen Jansen gingen naar de openbare school in Didam, waar alle leerlingen in een lokaal zaten. De groepen 1, 2 en 3 hadden een juf, 4, 5, 6 en 7 een meester. Daarna volgde de landbouwschool, waar de heer Verheij directeur was. De straat waar Wim nu woont, is naar hem vernoemd. Het appartement kijkt uit op de kerk waar hij werd gedoopt en belijdenis deed. De kerk die door zijn vader aan de katholieken werd verkocht voor driehonderdduizend gulden. Zo is na 73 jaar het cirkeltje weer rond.

Als zestienjarige werd Wim tijdens de oorlog opgeroepen om voor de Duitsers te werken bij Organisation Todt. Als er niet genoeg aanmeldingen kwamen, zou een groep prominente Didammers worden gefusilleerd. Ook de bevrijding op tweede paasdag maakte diepe indruk op Wim. Zijn ouderlijk huis lag vlakbij de spoorwegovergang die door de Duitsers fel verdedigd werd tegen de opmars van de Canadezen. Na de oorlog moest Wim als dienstplichtig militair naar Indië. Als Didamse boerenzoon trok hij de wijde wereld in en maakte veel mee. Bij terugkomst solliciteerde Wim bij de politie. Hij werkte en woonde in verschillende plaatsen, de laatste tien jaar in Halfweg, waar hij na zijn pensionering bleef wonen. Een mooi verhaal is het weerzien met zijn jeugdliefde Truus. Ze hadden kort verkering voor hij naar Indië vertrok. Een katholiek meisje met een protestantse jongen, dat lag destijds moeilijk. Na het overlijden van zijn vrouw Dini vond Wim Truus 'toevallig' op het internet. Na zestig jaar ontmoetten ze elkaar weer. Allebei ouder geworden, maar ze herkenden elkaars stem onmiddellijk. Samen zijn ze nog zes jaar gelukkig geweest. Dat Truus in Zevenaar woonde, bracht voor Wim de weg naar het oosten ook weer terug.

Wim werd op zijn eerste dag in Didam hartelijk ontvangen door jachthoornblazers: "Dankzij die festiviteiten kent iedereen mij nou al wel. Dan hoor ik ze fluisteren: dat is nou die Wim Jansen. Maar ik maak sowieso makkelijk contact." Wim is erg geïnteresseerd in de historie, daardoor waren er al banden met de OVD. Hij heeft veel verhalen van vroeger opgeschreven en historisch materiaal bewaard. Toen in de droge zomer van 2018 de loopgraven in het weiland bij de Westervoortse brug zigzaggend zichtbaar waren in het landschap, vertelde Wim zijn verhaal bij Omroep Gelderland. "Als mensen iets willen weten over de oorlog of daarover iets willen vertellen, moeten ze me zeker opzoeken!"

Meer berichten