Vier jaar warmte en veerkracht in De Lantscroon

’s-Heerenberg - Waar het in april 2022 begon als een haastige reddingsactie vlak voor Pasen, is Hotel De Lantscroon inmiddels ervaren in het opvangen van vluchtelingen. Wat ooit een commercieel hotel was, fungeert nu al bijna vier jaar als een veilige haven voor een bijzondere groep mensen. Voor oprichter Fons van Pul, de vrijwilligers en de bewoners is het een jubileum met een lach en een traan, maar bovenal met een gevoel van enorme trots.

Door Marlous Velthausz

In de hectische weken na de Russische inval in Oekraïne aarzelde ondernemer Fons van Pul geen moment. Hij kocht het pand De Lantscroon aan de Molenstraat aan om onderdak te bieden aan hen die alles waren kwijtgeraakt. De start was indrukwekkend: twee bussen vol met vluchtelingen arriveerden in ’s-Heerenberg nadat zij in Krakau, Polen waren opgestapt. De logistiek was een huzarenstukje. Om geen ruimte onbenut te laten en verzendkosten te besparen, werden de bussen voor de terugreis volgeladen met kleding, dekens en andere hulpgoederen voor de achterblijvers in het oorlogsgebied.

Sinds die bewogen dagen in 2022 is er veel veranderd, maar de kern is gebleven: maar liefst 70 procent van de Oekraïners die destijds aankwamen, woont er nog steeds. Inmiddels huisvest De Lantscroon 68 bewoners, variërend in de leeftijd van 6 tot 71 jaar. Wat begon met communiceren via Google Translate en ‘handen en voeten’, is uitgegroeid tot een plek waar de Nederlandse taal steeds vaker door de gangen klinkt. Vooral de kinderen pikten de taal razendsnel op.

Het succes van de opvang is mede te danken aan de tomeloze inzet van vrijwilligers. Na een oproep op social media meldden diverse mensen zich aan, onder wie Margreet en Ellen. Zij zijn vanaf het eerste uur betrokken en ontfermen zich nog steeds twee keer per week over de jongste bewoners. Met hun achtergrond, waaronder Margreets studie in de kinderbescherming en Ellen haar jarenlange ervaring als lerares op de Galemaschool, bieden zij een veilige plek voor creativiteit. Er wordt geknutseld en getekend, maar er worden ook uitstapjes gemaakt naar speeltuin Schöneveld in Doetinchem, de Tiergarten in Kleef of Wunderland Kalkar. Aan de wanden in het gebouw prijken inmiddels zes grote fotocollages die de dames hebben gemaakt over de periode van 2022 tot november 2025.

Roeien met de riemen
Cynthia, die werkzaam is bij Van Pul en twee dagen per week op locatie aanwezig is, herinnert zich de beginperiode nog goed. “Het was echt roeien met de riemen die we hadden,” vertelt ze. “In het begin konden we alleen een online huisarts spreken, wat erg ingewikkeld was. Medebestuurslid van de stichting en voormalig huisarts Eloy is in deze periode erg belangrijk geweest met zijn wekelijkse spreekuur voor de bewoners.
Ook moesten de kinderen direct naar school. Op de Galamaschool werd speciaal voor alle Oekraïense kinderen een klas ingericht.” Cynthia fungeert in De Lantscroon niet alleen als ondersteuner, maar vooral ook als een onmisbaar luisterend oor voor de bewoners.

Inmiddels is de structuur in het prachtige gebouw bewonderenswaardig. De Lantscroon voelt voor de bewoners als een echt thuis. De maaltijden worden in buffetvorm geserveerd vanuit een professionele keuken waar een Oekraïense kok de scepter zwaait. Er zijn vaste tafels waaraan gezamenlijk wordt gegeten en verschillende leefkamers waar de jeugd bijvoorbeeld kan gamen. De bewoners dragen zelf ook hun steentje bij. Zo wordt de receptie door henzelf bemand en via een corveelijst wordt de orde en netheid bewaakt.

De droom van Anna
Een van de gezichten van De Lantscroon is de jonge Anna. Zij vluchtte samen met haar moeder uit de stad Poltava. “Ik nam mijn hele leven mee in één tas”, vertelt ze over haar vlucht naar Polen en uiteindelijk Nederland. Na anderhalf jaar intensief de Nederlandse taal te hebben geleerd op de Internationale Schakelklas (ISK), stroomde ze door naar het Metzo College. Haar ambitie is groot: ze hoopt in 2026 haar diploma te behalen om daarna in Nijmegen de opleiding HBO-verpleegkunde te gaan volgen. Net als Anna hebben veel andere bewoners hun draai gevonden. Velen hebben een vaste baan, anderen werken als seizoenswerker en ook de jongeren verdienen inmiddels hun eigen zakcentje in de lokale supermarkt.

Trots op de toekomst
Fons van Pul kijkt met voldoening naar wat er onder de vlag van Stichting Montferland Helpt is neergezet. Hoewel de opvang in zeer korte tijd werd opgezet en de beginfase uitdagend was, staat er nu een geoliede organisatie die verder gaat dan alleen ‘bed, bad en brood’.

“De Lantscroon is een plek waar mensen hun waardigheid hebben teruggekregen,” aldus de trotse voorzitter. Terwijl de oorlog in hun thuisland voortduurt, biedt dit hotel in ’s-Heerenberg de rust en stabiliteit die nodig is om weer naar de toekomst te durven kijken. Of dat nu een toekomst in Nederland is, zoals voor Anna, of een uiteindelijke terugkeer naar Oekraïne.