<p>Jacqueline van de Sande nam in haar jeugd haar toevlucht tot veel sporten. Toen wist ze nog niet dat ze ADHD had.&nbsp;</p>

Jacqueline van de Sande nam in haar jeugd haar toevlucht tot veel sporten. Toen wist ze nog niet dat ze ADHD had. 

(Foto: Elsie Schoorel)

‘ADHD bij meisjes valt minder op’

  Nieuwsflits

‘S-HEERENBERG - Na twee boeken over jonge meisjes met ADHD heeft Jacqueline van de Sande nu een werkboek speciaal voor tienermeisjes geschreven, tot pakweg achttien jaar. Hoe kom je op een goede manier je middelbareschooltijd door, met al die nieuwe vakken, vriendjes en vriendinnetjes, verleidingen zoals alcohol en drugs, als je ook nog ADHD hebt? Van de Sande geeft tips en deelt haar ervaringen.

door Elsie Schoorel

Jacqueline van de Sande kreeg pas op volwassen leeftijd de diagnose ADHD. Ze ging erover schrijven om haar eigen ervaringen op een rijtje te zetten. “Middelbare school was geen makkelijke tijd. Ik kon me nauwelijks concentreren. Het voelde als een doolhof waarvan ik niet wist hoe ik eruit moest komen. Ik had ook het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Ik ben toen heel veel gaan sporten: basketballen, hardlopen. Ik was daar heel goed in en kreeg zo positieve aandacht. Op een gegeven moment maakte ik geen huiswerk meer en werden mijn cijfers steeds lager. Ik werd steeds ongelukkiger. Ik ben toen van school veranderd en kreeg huiswerkbegeleiding, dat was wel fijn.”

Friemelen

Nu ze jeugdhulpverlener in de GGZ is, helpt Van de Sande zowel jongens als meisjes met ADHD. In haar boeken richt ze zich speciaal op meisjes. “Dan kan ik uit eigen ervaring putten. Bovendien wordt het bij jongetjes eerder herkend, omdat zij het vooral uiten door druk te zijn. Meisjes zijn vaak gevoeliger voor negatieve reacties en passen zich meer aan. Ze kunnen je zo aanstaren dat je denkt dat ze opletten, terwijl ze dan in hun eigen droomwereld zitten. Ze gaan hooguit friemelen, wiebelen of met hun tenen bewegen, en dat valt minder op.”

‘Ze kunnen je zo aanstaren dat je denkt dat ze opletten’

Bewuster worden

In Nog steeds druk en dromerig vertelt Van de Sande niet alleen over haar eigen ervaringen (vanuit het perspectief van Kiki), maar haakt ze ook daarop aan met uitleg, vragen en tips. “Jongeren hebben niet altijd zin om een compleet boek te gaan lezen, maar dat hoeft ook niet; je kunt stukjes eruit pikken. Het is daardoor ADHD-vriendelijk. Ik hoop dat meiden met kenmerken van ADHD zich door de herkenning en tips bewuster worden van hun eigen gevoelens en gedrag. Dat ze het heft in eigen hand nemen en ook kunnen aangeven wat ze nodig hebben.” Het is niet zo dat timetables ophangen altijd de oplossing is. “Voor het kind kan het om kleine dingetjes gaan, waarbij persoonlijke aandacht heel belangrijk is.”

Enthousiaste reacties

Een paar tieners lazen de tekst en gaven feedback. De eerste enthousiaste reacties heeft de schrijfster al binnen. “Een meisje van zestien die het las herkent alles. Daar ben ik blij mee. Het maakt me niet uit hoeveel het verkocht wordt, maar wel dat meisjes er echt wat aan hebben.” Nog steeds druk en dromerig is vanaf eind maart te bestellen bij de boekhandels, uitgever SWP of bij de auteur via drukendromerig@kpnmail.nl.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden