André Evers geeft ‘Hanen’ glans weer terug

NIEUW-DIJK - André Evers is als trainer helemaal op zijn plek bij Sprinkhanen in Nieuw-Dijk. De inwoner van Laag-Keppel verruilde afgelopen zomer Basteom in Steenderen voor de ‘Hanen.’ Tevredenheid alom, de prestaties zijn goed, én toch vertrekt de oefenmeester na dit seizoen weer. Evers legt uit waarom, en dat heeft niets met de dorpsclub te maken.  

Door Remko Alberink

Basteom voor de vierde klasse behouden, het lukte Evers vorig seizoen maar mooi. “Dat is inderdaad iets waar ik wel trots op ben.”
Het lukte Sprinkhanen niet om vierdeklasser te blijven, en dus acteert de club dit seizoen in de kelder van het amateurvoetbal. Dat deerde Evers in het geheel niet. “Ik ben een clubman die goed bij een dorpsclub gedijt”, vindt Evers over zichzelf. “Natuurlijk ben ik als hoofdtrainer verantwoordelijk voor de eerste selectie, maar daarnaast wil ik me ook een voelen met de rest van de club. Met het bestuur, de supporters, de vrijwilligers.”

Schaven
Daarbij ziet Evers het beter maken van zijn spelers als hoofdtaak. “Ik wil me thuis voelen en dan bezig zijn met de kwaliteiten die in de selectie zitten. Mijn speelwijze stem ik daar ook op af. Het is niet zo dat ik een systeem introduceer en dat spelers dat moeten invullen, of ze dat nu kunnen of niet.”
Daarbij kent hij de beperkingen van een kleine club. “Op dit niveau heb je niet iedere training de beschikking over achttien spelers en twee keepers. Je kijkt nadrukkelijk naar wat je wel kunt doen, waar je wat kunt schaven. Ik ben blij met een redelijke trainingsopkomst en kijk van wedstrijd tot wedstrijd wie fit is en beschikbaar is.”

Evers, bezig aan zijn tweede club als hoofdtrainer, pikte tijdens zijn carrière veel op van trainers waaronder hij voetbalde. “Maar Theo van Londen was een heel fijne trainer. Ik heb hem twee periodes als trainer gehad, en later ben ik ook assistent-trainer bij hem geweest. Hij kon zich aanpassen aan de situatie, dat is echt een gave.”

Negatief
Afgelopen zomer stapte Evers binnen op sportpark De Meikamer. “De sfeer na de degradatie was wat negatief, je merkte dat de club het moeilijk had gehad. daarnaast waren zes spelers gestopt.”
Het begin was moeilijk, erkent de oefenmeester. “In de voorbereiding verloren we elke wedstrijd, en dat gold ook voor de bekerduels. Het was die periode echt zoeken.”
Tot overmaat van ramp werden de eerste twee competitiewedstrijden in de vijfde klasse D verloren. Evers: “Toch hebben we dat om weten te draaien, we zetten een mooie serie neer en we doen weer netjes mee. Jammer dat we de laatste wedstrijd voor de winterstop van Den Dam verloren.”
Die serie overwinningen was echt nodig. “Het sentiment zat diep, dat merkte je in alle geledingen van de club. De betrokkenheid bij de club is van heel veel mensen heel groot, maar als het dan niet goed gaat, is de glans er ook weer vanaf.”
Dat heeft ook invloed op zijn humeur, meent de trainer. “Het beïnvloedt deels mijn humeur, maar ook spoort het me aan om de tegenstanders een poepie te laten ruiken.”

Competitie
Na een rustperiode van twee weken speelden de Hanen traditioneel op nieuwjaarsdag een wedstrijd tegen oud-Sprinkhanen. “Daarna beginnen we weer op 7 januari, want zondag 19 januari staat er al weer een competitiewedstrijd gepland.”

En dat is eigenlijk tegen het zere been van Evers. “19 januari een wedstrijd, een week later weer vrij, begin februari een wedstrijd en dan een week later weer vrij, het is schandalig wat voor een programma wij krijgen voorgeschoteld.”

Qua voorbereiding is dat funest. “Als het tegenzit en die duels worden afgelast, ben je straks in het gekste geval anderhalve maand aan het trainen geweest zonder een competitieduel te hebben gespeeld. Deze vijfde klasse heeft maar elf ploegen, dus we hoeven de rest van het seizoen nog maar tien wedstrijden. Dat is dus best te overzien. Dan kun je ons ook begin van februari voor het eerst inplannen, of na de carnaval. Alles wat je hierover met de trainerscursus leert, kan meteen de prullenbak in.”

Ambitie
Evers heeft de ambitie om dit seizoen o hoog mogelijk eindigen. “Havo en Kilder steken er iets bovenuit, daarachter zitten Loo, Loil, Den Dam en Sprinkhanen.”
Het liefst laat Evers zijn club als promovendus achter, want volgend jaar is hij niet meer op De Meikamer actief. “Dat heeft met drukke werkzaamheden te maken”, schetst hij.

“Alle lichten stonden bij de club op groen, de feedback van spelers en bestuur was positief. Maar ik heb door veranderende werkzaamheden afgelopen half jaar te veel trainingen moeten missen. Meer zelfs dan in drie seizoenen bij Basteom. Ik was drie trainingen afwezig en omdat ik nu naast Deventer en Utrecht ook Eindhoven als locatie krijg in mijn werk als business unit manager bij Tauw. Als trainer heb ik ook een voorbeeldfunctie. Als ik van spelers verwacht dat ze er zijn, moet ik er zelf ook zijn.”

Het besluit viel hem zwaar. “Ik was dan ook opgelucht toen ik het kenbaar had gemaakt. Het is ook geen definitief afscheid als trainer, mijn voetbalhartje blijft altijd kloppen.”