Sera Gademan beleeft bijzonder wieleravontuur in Zuid-Amerika

Loerbeekse reed afgelopen weken de Tour El Salvador

LOERBEEK – Ze kijkt terug op een ongekende levenservaring, één waarvoor ze flink uit haar comfortzone moest stappen én een avontuur dat ook nog eens volledig uit het niets op haar pad kwam. Sera Gademan uit Loerbeek (26) was na een lange winter in het veldrijden eigenlijk helemaal niet van plan om in deze periode wegwedstrijden te rijden, maar besloot toch in te gaan op een wel heel bijzondere uitnodiging. Of zij het zag zitten om namens een Colombiaanse wielerploeg in april mee te doen aan de Tour El Salvador?

Door Luuk Stam

Waar ze bij haar vertrek richting Zuid-Amerika eind maart nauwelijks een idee had van wat haar te wachten stond, kijkt ze nu thuis terug op een onderneming die ze nooit had willen missen. “Dit was fantastisch, echt heel erg gaaf”, aldus Gademan, die vooraf voor zichzelf de belevenis an sich vooropstelde, zonder daar sportieve ambities aan vast te hangen. Toch was ze in de derde etappe dichtbij een plek in de top tien. Ze sprintte naar plek twaalf, haar beste prestatie ooit in een UCI-wedstrijd op de weg: “Het was in Nederland midden in de nacht, maar ik heb gelijk mama gebeld, ik moest m’n geluk kwijt, was hier écht heel blij mee!”

Mentaliteit
Het was de kers op de taart van een reis die alles van een avontuur in zich had. Het geheel werd eerder dit jaar in gang gezet door enkele Nederlandse renners, bekenden van Gademan. Via hen kwam de vraag bij haar. “Die jongens rijden vaker dit soort exotische wedstrijden”, vertelt de Loerbeekse, wiens broertje Sam (24) ook wielrenner is. “Zij hadden de ploegleider van dit team in Argentinië gesproken. Hij had al eerder met Nederlanders gewerkt, vond de mentaliteit heel prettig. Daarom zocht hij nu weer Nederlandse renners of rensters.”

Gademan zei ‘ja’, met instemming van haar eigen trainer. Al was vooraf duidelijk dat ze in het Zuid-Amerikaanse land niet op haar beste niveau aan de start zou kunnen staan, op een wegwedstrijd was ze immers niet voorbereid. Daarbij zouden de reis, het tijdsverschil en de temperaturen boven de 30 graden een rol gaan spelen. “Die warmte, daar moest ik heel erg aan wennen”, vertelt ze nu. “De eerste dagen op de fiets heb ik niks gezien, behalve de weg en de rensters voor mij. Pas later in de week kon ik wat meer ontspannen.”

Cultuurshock
De overweldigende natuur maakt indruk, net zoals de contacten met de lokale bevolking en met haar ploeggenotes, meiden uit Colombia, Costa Rica en Bolivia. Het voelt als één grote cultuurshock. “Het leven is daar gewoon anders, veel op straat, met minder luxe dan wij hier gewend zijn”, vertelt Gademan over haar beleving in het land waar al enkele jaren de noodtoestand geldt, bedoeld om drugsbendegeweld aan te pakken. “Je ziet op veel plekken agenten met machinegeweren voor de deur, maar ik heb me geen moment onveilig gevoeld.”

Met een bus gaat het steeds onder politiebegeleiding naar de verschillende startplekken. “Alsof we beroemdheden waren”, zegt Gademan, die ziet hoe in de ritten zelf de profploegen de wedstrijd in handen nemen. Anders dan in Europa mogen hier ook clubteams meedoen aan dit niveau wedstrijden, de ingevlogen Nederlandse deelneemster merkt dat de onderlinge krachtsverschillen groot zijn. Ondertussen is er wel heel veel media-aandacht: “Er stonden minstens zoveel fotografen als bij Parijs-Roubaix, het leefde daar echt!”

In het vrouwenpeloton dat over de El Salvadoriaanse wegen trekt, is Gademan één van de weinige Europese rensters. Het maakt de ervaring voor haar extra speciaal, ook naast de fiets: “Ik liep rond als een kaaskop met een rood hoofd, haha! Je bent blank, je bent lang en je bent blond, dan val je daar heel erg op, veel mensen wilden met me op de foto. Ik heb de eerste dagen wel een paar keer bij mezelf moeten nadenken van: wat gebeurt hier allemaal? En gelijk daarna: in wat voor een fantastische omgeving ben ik beland?”

Eindstreep
De Tour El Salvador begon op 2 april, de rittenkoers kende vier etappes en een proloog. Van de 93 rensters die de eindstreep haalden, eindigde Gademan in het algemeen klassement als 56ste. Naast deze vijfdaagse ronde reed ze nog drie eendaagse wedstrijden: de Grand Prix Boquerón op 1 april (57ste), de Grand Prix El Salvador op 8 april (30ste) en de Grand Prix Surf City op 10 april (26ste), allemaal voor dezelfde Colombiaanse ploeg. “Ik ben hartstikke tevreden met hoe ik gereden heb”, klinkt het. “En de ploeg was er ook heel blij mee.”

Terug in Nederland staan er de komende periode voor Gademan geen verdere wegwedstrijden op het programma. Naast haar baan – ze werkt 24 uur in de week voor de Didamse leidingleverancier AALP – zal ze toewerken naar het WK gravel, begin oktober in Zuid-Limburg. Al ziet ze ook die wedstrijd vooral als voorbereiding op een nieuw seizoen in het veldrijden. “De cross blijft mijn hoofddoel”, aldus de Loerbeekse, die hoopt om in het najaar van 2026 deel te kunnen nemen aan het Europees kampioenschap veldrijden in Zeddam.