Nibbeling, stille motor van verrassing Kilder

KILDER - Als een van de vier promovendi beleeft sv Kilder een uitermate geslaagd seizoen in de vierde klasse C. De Kilderse ploeg van trainer Edwin Grotenhuis staat derde en deelname aan de nacompetitie lonkt. Afgelopen zondag werd er gespeeld tegen Pax uit Hengelo, een duel dat in een royale 4-0 zege voor Kilder eindigde. Aanvoerder Jesse Nibbeling van sv Kilder legt uit waar de kracht van zijn team zit.

Door Remko Alberink

“Handhaven, dat was het doel voor dit seizoen, maar dat het zo goed zou gaan, hadden wij ook niet verwacht”, schetst Jesse Nibbeling van sv Kilder als hem gevraagd wordt met wat voor een doelstelling zijn team aan de competitie begon. “Twee jaar geleden zijn we gedegradeerd, vorig seizoen werden we dik kampioen. Dan is het als gepromoveerde ploeg nu eerst toch even afwachten wat een nieuw seizoen een niveautje hoger je brengt.”

Kracht
Als de kracht van het huidige Kilder ter sprake komt, noemt en roemt Nibbeling twee eigenschappen. “We hebben een heel gezellig team en een elftal met spelers die voor elkaar willen werken.”
Deelname aan de nacompetitie om promotie lonkt. “Als we op Tweede Paasdag van HC’03 winnen en Keijenburgse Boys laat die dag punten liggen, dan is winst van de tweede periodetitel een feit.”
Nibbeling, die bezig is aan zijn negende seizoen in de hoofdmacht, vindt dat zijn ploeg moet strijden voor deelname aan de nacompetitie. “Zeker als je er nu zo voorstaat.”
Na de wedstrijd tegen Pax heeft Kilder nog zes wedstrijden voor de boeg, waaronder die tegen de zwakke broeders FC Bergh, ‘t Peeske en GSV’38. Dat mag geen probleem zijn als je ziet hoe de ploeg van Nibbeling afgelopen zondag bestreed. Fel in de duels, scherp voor het doel en met de wil om te winnen. Op de zege was dan ook helemaal niets af te dingen.  

Klasse
Nibbeling geeft aan dat de vierde klasse C zeker geen ‘Mickey Mouse-competitie’ is. “Het is een zware klasse met degradanten uit de derde klasse. Ik vind 4C heel sterk en Ulftse Boys is daarin een ploeg die het heel erg goed doet. Toch vind ik Pax uit Hengelo de beste ploeg van de competitie hebben (deze uitspraak deed Nibbeling voor de wedstrijd, RA). Die hebben erg veel goede voetballers voorin en spelen niet snel de lange bal, ze blijven eigenlijk altijd voetballen.”
Het verschil tussen de vierde klasse en de vijfde klasse is ondanks de goede prestaties van de gepromoveerde ploegen erg groot, betoogt de inwoner van Kilder. “In de vierde klasse hoef je bijvoorbeeld niet bij elk duel bang te zijn dat je been eraf wordt gehakt”, legt Nibbeling fijntjes uit. “Dat is in de vijfde klasse namelijk wél het geval.”

Verdediger
Over zijn eigen spel zegt Nibbeling: “Ik ben een centrale verdediger die zich niet zo druk maakt in het veld, ik ben vrij rustig aan de bal.”
Als zijn mooiste wedstrijd ooit ter sprake komt, weet hij al snel het antwoord. “Dat was de wedstrijd van vorig seizoen tegen Loo waarin we het kampioenschap van de vijfde klasse vierden. We wonnen toen met 3-1 en ik scoorde een van de doelpunten.”
In die negen seizoenen heeft de centrumverdediger diverse trainers meegemaakt. “De meeste trainers lijken welk op elkaar, maar ik vind onze huidige trainer Edwin Grotenhuis toch echt wel de beste. Hij past bij een dorpsclub als die van ons, blijft ook na afloop nog even in de kantine zitten. Dat vinden wij belangrijk.”
Als werkstudent in de accountancy (twee dagen school, drie dagen werk) is zijn voetballeven goed te combineren met zijn opleiding/werk. “De meeste collega’s vragen maandags ook wel even hoe we het gedaan hebben, al is de uitslag bij velen dan ook al welk bekend.”

Winterberg
Dat Kilder in de tweede seizoenshelft op komt zetten, na de winterstop werden uit vijf duels reeds twaalf punten vergaard, kan geen toeval zijn. “We hebben een heel gezellige groep en het tweede weekeinde van het jaar gaan we standaard een weekeinde samen op pad. Dan is het Duitse Winterberg de bestemming. Er gaan geen voetbalschoenen mee, ook de trainer blijft dan thuis. We gaan niet skiën, doen daar alleen met het hele team een paar dagen aan de après-ski.”
Het zijn de symptomen van wat met recht een vriendenteam genoemd mag worden. “Dat zijn we ook, als spelers zien we elkaar ook geregeld buiten het voetbalveld. Ja dat klopt, ook op zaterdagavond”, besluit hij met een glimlach.