Sjef en Henrita werken zes dagen in hun witgoedwinkel en dansen nog eens vijf avonden per week. (foto: Karin van der Velden)
Sjef en Henrita werken zes dagen in hun witgoedwinkel en dansen nog eens vijf avonden per week. (foto: Karin van der Velden)

Zes dagen werken, vijf avonden dansen

  Zakelijk

Op de avond van de eerste ontmoeting dansten Sjef en Henrita een Weense wals. Geen makkelijke dans, weet Henrita van Peters St. Janshof nu. Maar het voelde goed. Toch zou het nog even duren voordat het dansen hun passie werd.

door Karin van der Velden

DIDAM - "Toen onze kinderen wat groter werden, wilden we samen gaan sporten", vertelt Henrita. We probeerden tennis, maar dan waren we altijd afhankelijk van het weer en we konden alleen 's avonds. We hadden in onze jeugd allebei dansles gehad. Ik in Wijchen en Sjef zoals zoveel Didammers bij Witjes.

"We zijn samen als eerstejaars opnieuw begonnen bij Vida in Zevenaar. Ronald en Suzanne Straatman hadden net een half jaar daarvoor de dansstudio overgenomen van haar ouders. Wij hoorden bij de eerste groep zij die vanaf het begin af hebben opgeleid. Dit seizoen is het 25ste jaar dat zij de dansschool leiden." Sjef en Henrita zijn de enige van die eerste groep die nog dansen, maar het contact is er nog wel: "We hebben zoveel vrienden overgehouden aan onze hobby."

Op de vraag wat het dansen nou zo'n fantastische hobby maakt, antwoordt Henrita: "Als je niet hoeft te dansen, ga je na een drukke dag op de bank zitten. Dan ben je moe en als je naar bed gaat, ben je nog moe. Door het dansen raakt het leeg tussen de oren! Iedereen zou moeten dansen, dan voel je je veel beter. Het is ook nog eens gezellig. Je kleedt je mooi aan en dan kom je meteen al in een andere sfeer. In onze groep zitten mensen van verschillende leeftijden, met verschillende beroepen, maar op die avonden maakt dat niet uit. Er zijn altijd leuke gesprekken."

Sjef en Henrita dansen standaard ballroom, Engelse wals, tango, Weense wals, slowfox en quickstep. Suzanne vroeg op een gegeven moment of wedstrijddansen niets voor hen was: "Dat wisten we niet, want we hadden nog nooit een danswedstrijd gezien. Toen we gingen kijken, waren we verkocht. De dames dragen prachtige jurken, lang en met glitters. De heren zijn strak in pak gekleed. De jas is zo gemaakt dat je wel rechtop moet staan. De mouwen zitten er als het ware omgekeerd in."

Een keer in de week hebben Sjef en Henrita clubles, dat is echt voor de gezelligheid. Ze dansen dan Latin en standaard ballroom. Twee keer in de week krijgen ze privéles dan gaan ze nog een tot twee keer in de week trainen. Dat zijn dus al vier tot vijf avonden in de week. Het aantal wedstrijden dat ze bezoeken is iets minder op het moment, maar toch nog zo'n vijf per jaar: "Als je zes dagen werkt en vijf avonden danst, dan heb je de zondag nodig om bij te komen. Wedstrijddansen is heel vermoeiend, heel anders dan training. De wedstrijden zijn in heel Nederland, dus je moet altijd reizen en dan heb je nog te maken met spanning."

In maart gaan Sjef en Henrita voor het eerst sinds zestien jaar weer eens op vakantie, dansen is altijd ontspanning genoeg geweest. De winkel gaat dan dicht, maar de service gaat gewoon door. De bestemming is Tenerife, even lekker naar een warm land, maar dan wel naar een hotel waar gedanst wordt.

Meer berichten