Op de voorgrond assistentes Tineke en Samirah, staand huisartsen Loes de Roo en Bart Timmers. Foto: Marlous Velthausz
Op de voorgrond assistentes Tineke en Samirah, staand huisartsen Loes de Roo en Bart Timmers. Foto: Marlous Velthausz Marlous Velthausz

‘We komen handen tekort!’

di 30 nov 2021, 14:48 Zorg

’s-HEERENBERG - Het is een standaard woensdagochtend. Even na zeven uur druppelen de huisartsen en assistenten de praktijk binnen. In een uur tijd wordt alles in gereedheid gebracht voor een nieuwe dag vol met patiënten. De post wordt verwerkt en de eerste patiënten digitaal geholpen. Echter is het huisartsenvak iets dat van plotselinge situaties aan elkaar hangt en dus is een paar uur later de praktijk veranderd van een gemoedelijke sfeer in een drukte van jewelste, waarbij de artsen en hun werknemers ternauwernood hun hoofd boven water kunnen houden.

door Marlous Velthausz

“We proberen de invulling van de dag zo nauwgezet mogelijk te plannen,” vertelt huisarts Bart Timmers, “waarbij we zorgvuldig rekening houden met de wensen en klachten van iedere patiënt.”
De telefoon staat ’s ochtends veelal roodgloeiend en de assistentes doen hun uiterste best om iedereen te woord te staan en eventueel in te plannen voor een consult. Ook op deze woensdag blijft de telefoon rinkelen en komt er een dringende oproep binnen via de spoedlijn.
De patiënt wordt minuten te woord gestaan en even later verschijnt deze op de praktijk. Snel moet er een ruimte vrijgemaakt worden en wordt de huisarts geroepen. Door deze acute vraag loopt de planning al vrij snel in de soep. “Ook deze patiënt heeft onze hulp hard nodig en daar moeten we dan natuurlijk tijd voor maken. Het verhoogt daarentegen meteen de druk en er ontstaat een soort van file aan de telefoon, bij de assistentes en in de rest van de praktijk. We komen soms handen tekort!”

Opeenhoping
Timmers, die samen met Loes de Roo de huisartsenpraktijk runt, (in samenwerking met praktijk Hoogcare) wijst op een opeenhoping van problemen: “Ten eerste worden vanuit het ziekenhuis patiënten sneller terug naar ons gestuurd. Daarnaast is het zo dat patiënten die op de steeds langer wordende wachtlijst staan bij een specialist tussentijds ook bij ons blijven aankloppen. Die wachtlijsten zijn voor sommige instanties langer dan een jaar! En natuurlijk hebben we al bijna twee jaar te maken met corona. Er zijn veel vragen, en instanties als RIVM en GGD komen er ook niet altijd uit, dan bellen mensen ons ook massaal. En tenslotte worden we met zijn allen langzamerhand (gelukkig) allemaal wat ouder, maar dat betekent ook vaak meer behoefte aan medische hulp.”

Digitale weg
Door deze opstapeling van taken wordt de zorg steeds zwaarder en complexer. Daarom blijft de huisartsenpraktijk continu op zoek naar passende oplossingen. Zo wordt een gedeelte van de zorg via de digitale weg verzorgd. Patiënten kunnen bijvoorbeeld beeldbellen met een arts of assistent en kunnen daarnaast online vragen stellen via een speciale app ‘Artsopzak’.
“Langzaamaan weten mensen deze weg ook te vinden, waardoor we toch goed bereikbaar blijven,” vertelt Timmers. De huisartsenpraktijk heeft een nauwe samenwerking opgezet met de bibliotheek, Welcom en seniorweb, om mensen met een digitale achterstand deze vaardigheden aan te kunnen leren.
Onlangs heeft de praktijk ook de telefooncentrale gemoderniseerd. Waar patiënten voor een paar maanden geleden nog minutenlang moesten wachten totdat ze een assistente aan de lijn kregen, kunnen ze er nu voor kiezen om teruggebeld te worden op een specifieke tijd. “Dit voorkomt onnodig lang wachten, frustratie bij de patiënt en zorgt voor een betere verspreiding van de zorg. Op deze manier kunnen we de acute zorg ook blijven uitvoeren.”

Knelpunten
Timmers wil benadrukken dat hij altijd op zoek zal blijven naar verbeteringen en oplossingen. Maar zoals op veel plekken in de zorg wordt het lastiger om nieuw personeel te vinden. “We zijn ons bewust van de knelpunten in de zorg. We krijgen hier immers iedere dag mee te maken. We zullen er alles aan blijven doen om de zorg zo optimaal mogelijk te laten verlopen. Er zullen voorlopig tegenslagen blijven bestaan, maar als we daar met z’n allen begrip voor kunnen opbrengen, dan eindigen onze werkdagen op een voldane wijze en kunnen wij met een goed gevoel op weg naar de volgende dag.”
Want rond acht uur in de ochtend zal de telefoon opnieuw roodgloeiend staan.