
De letters BAGUS op de achtergrond komen van de gevel van Dansschool Bauling, ooit eigendom van Alberts ouders. Foto: Karin van der Velden
‘Mannelijke schoonheidsspecialisten zijn nog steeds zeldzaam’
Maatschappij‘S-HEERENBERG - Al vroeg in z’n leven wist Albert Bauling dat hij schoonheidsspecialist wilde worden. In het westen had hij een grote klantenkring, het lukte niet om die in Arnhem op te bouwen. Pas tien jaar geleden pakte hij een kans en kwam zijn droom uit. Hoewel hij inmiddels 70 is, denkt Albert nog niet aan stoppen.
Door Karin van der Velden
In Den Haag volgde Albert de opleiding, de enige man tussen allemaal vrouwelijke schoonheidsspecialisten. Vijftig jaar geleden kwamen er veel Indonesische prinsen naar Den Haag. Zij waren gewend om zich te laten verzorgen. Om er representatief uit te zien lieten ook veel directeuren van grote bedrijven zich behandelen. Dat zorgde voor een grote klantenkring.
Eenmaal terug in Arnhem, bleek er een wereld van verschil te zijn. Albert had een kappersopleiding kunnen volgen en misschien in een salon nog wat visagie kunnen doen, maar daar lag zijn hart niet. Met een mannelijke schoonheidsspecialist wist niemand raad. Uit noodzaak koos Albert een andere loopbaan. Hij werkte in de mode en de sociale dienstverlening.
Tien jaar geleden hadden vrienden van vrienden het plan om in Duitsland een sauna te beginnen. “Een sauna voor mannen, maar geen gay sauna”, vertelt Albert. “In Kalkar waren veel kazernes en het idee was om die mannen na hun werk wat ontspanning te bieden.”
Boven de sauna was grote wellnessruimte. Albert wilde die gebruiken en inrichten in Indonesische sfeer. Er werden vergaande gesprekken gevoerd, maar Albert durfde de samenwerking uiteindelijk niet aan. Hij had inmiddels wel een huis vol Indonesische decoraties.
Veertig jaar had Albert gewacht tot deze kans op een gouden dienblad voorbij kwam. Hij was inmiddels zestig. Toen de plannen niet doorgingen, bedacht Albert dat hij een onbenutte ruimte in huis kon gebruiken. Die werd met de mooiste Indonesische decoraties ingericht. In stoer groen en bruin, omdat Albert een salon voor mannen wilde, waar vrouwen overigens meer dan welkom zijn. “Op 2 april 2015 opende ik BAGUS. De naam betekent leuk, mooi, aardig. Het was het eerste Indonesische woord dat ik leerde. In het Duits had het ook prima geklonken. In het begin was 90% van mijn klanten vrouw, nu is 90% van mijn klanten man. Vaak zijn het zakenmensen die zich een wellnessbehandeling kunnen veroorloven. Anderhalf uur de telefoon uit en helemaal ontspannen.”
Dat wil niet zeggen dat mannen gemakkelijk naar binnen stappen. De klanten komen vooral uit de regio en niet zo vaak uit ‘s-Heerenberg. Dat ooit de roddel werd verspreid dat er erotische massages werden gegeven, hielp niet. “De naam van de salon werd zelfs als Bacchus uitgesproken. Sommige mannen parkeren hun auto liever niet op de parkeerplaats voor de deur.”
Wie voor erotiek komt, is bij BAGUS aan het verkeerde adres, dat maakt Albert ook duidelijk in zijn marketing. Hij is een klassiek schoonheidsspecialist, hoewel hij liever adverteert ‘praktijk voor huid en vitaliteit’. “ik doe massages, gezichtsbehandeling en ontharing. Op een klassieke manier, zonder allerlei apparaten. Voor botox en fillers moet je ook niet bij mij zijn. Mannelijke schoonheidsspecialisten zijn nog steeds zeldzaam, terwijl het wel vaak mannen zijn die injectables spuiten.
“Ik heb me gespecialiseerd in behandeling van de mannenhuid, die dikker is dan een vrouwenhuid. Je moet er bovendien voor zorgen dat je niet tegen de baardharen instrijkt. Vrouwen praten met vriendinnen over schoonheidsbehandelingen en producten die ze gebruiken. De mannen die in mijn stoel liggen, vertellen maar tegen weinig mensen dat ze naar een salon gaan. Getrouwde mannen vertellen het soms niet eens tegen hun vrouw. Daar zeg ik weleens tegen: stuur ze maar langs, dan weten ze wat we hier doen.
“Een van mijn klanten heeft openlijk met zijn vrouw besproken dat hij het prettig vindt om door mannenhanden te worden aangeraakt, zonder overigens enige seksuele gevoelens te hebben voor mannen. Aanvankelijk durfde hij dat niet te zeggen. Als kind had hij zijn moeder namelijk verteld dat hij veel liefde voor zijn vriendjes voelde. De moeder vatte het verkeerd op en verbood hem met vriendjes om te gaan. Verbitterd en deels geïsoleerd groeide de man op. Hij durfde mij uiteindelijk dit verhaal te vertellen. Tegen mij kun je alles zeggen wat je wilt. Wat je zegt blijft onder ons. Zijn vrouw, met wie hij gelukkig getrouwd is en vier kinderen heeft, merkte dat hij door de massages minder gestresst werd. Uiteindelijk kon de man zelfs zijn vrouw vertellen over het trauma uit zijn jeugd. Hij ondervond alle begrip, tenslotte hebben vrouwen ook innige vriendschappen. Zij koopt bij mij nu regelmatig een cadeaubon voor hem.”
Wat Albert erg fijn vindt om te doen is jongeren met huidproblemen behandelen. Die komen wel uit Montferland, dankzij de Meedoenregeling. “Zo kunnen mensen die het financieel minder hebben zich ook laten behandelen. Ik kan geen wonderen verrichten, maar na verloop van tijd zie je een huid opknappen.”
Al verbergt hij het niet, Albert hangt niet aan de grote klok dat hij met een man samenwoont: “We zullen elkaar niet in het openbaar een zoen geven of hand-in-hand lopen. Het gevoel van veiligheid wordt helaas minder. Zeker als je berichten uit het buitenland hoort over homo’s die in elkaar geknuppeld worden. Het is voor mijn werk ook niet belangrijk.”
Pridemaand
Juni is de Pride-maand en ook in Montferland mag je zijn wie je bent! We publiceren daarom deze maand interviews met mensen uit de Lhbtqia+ gemeenschap. De letters staan voor lesbisch, homoseksueel, biseksueel, transgender, intersekse, queer en aseksueel.