Gedicht over het Lichtje in de Toren tot verzameling 'hartekreten'

26 mei 2025, 14:37

Vervolg van voorpagina
Door Karin van der Velden

LOIL - Er werden mooie liedjes uit het ongeëvenaarde openluchtspel 'Nooit Meer' van 2021 gezongen. De inmiddels overleden Annie Morren-Seegers gaf in het openluchtspel de boodschap mee dat zoiets als de Tweede Wereldoorlog ‘NOOIT MEER…' mag gebeuren. Annie was de zus van Fientje Seegers die vier dagen na de bevrijding om het leven kwam toen bij de meisjesschool en het klooster in Loil munitie ontplofte.

Na de Vrijheidslunch werd in groepen de poëzie-route te gewandeld. De ‘Hartenactie’ die in de coronaperiode in ons dorp werd georganiseerd is de basis van de route. Een aantal mensen uit het Loilse verenigingsleven zaten samen toen iemand zei dat er zulke mooie teksten waren geschreven in coronatijd en meteen ontstond het idee om daarmee iets te doen. Frank Gies: "We hadden meteen de gedichten van Ton Bolder in beeld, we hebben de school benaderd en in het blad van de Kontaktraad mensen opgeroepen. Zo werden uiteindelijk gedichten voor tien panelen verzameld." De teksten staan op transparante borden, je moet af en toe een stapje verzetten om de tekst te kunnen lezen, maar dat maakt het juist mooi. De Survivalgroep heeft de houten omlijsting gemaakt.

Paneel nummer 3 ging onder andere over vendelen. Dichteres Fenna Cornelisen (Groep 7 van de Daltonbasisschool) gaf zelfs een demonstratie. "Als wij met z'n drieën gaan vendelen, kunnen we het leven beter hendelen", is op het bord te lezen. Alle leerlingen van de groepen 6, 7 en 8 kregen de opdracht om een gedicht te maken en Fenna besloot om haar hobby te verwerken in de dichtregels.

Ali, Toos en Doortje staan wat langer stil bij een gedicht van Ton Bolder. "Mijn gedachten gaan dwalend, dolend, over een onmetelijk veld... plots kijkend in de hulpeloze ogen van een vluchtelingenkind." Het raakt de dames. Dit gedicht komt waarschijnlijk uit een bundel die in 2000 verscheen, maar is ook nu nog zo van toepassing. "Het zal Poetin niet raken en die gek aan de andere kant van de oceaan ook niet." Ton Bolder overleed in 2015, hij was een Loilenaar in hart en nieren. "Je kon het zo gek niet bedenken, of Ton was erbij betrokken."

Mieke Rosendaal schreef drie jaar geleden een gedicht over het Lichtje in de Toren. In de klokkentoren van de Loilse kerk brandt 's avonds verlichting. Mieke zag het licht vanuit haar woonkamer en dat gaf haar in coronatijd kracht. Twee panelen bevatten sonnetten uit het Openluchtspel, geschreven door Frank Gies.

Weer een ander paneel laat een verzameling 'hartekreten' zien. Meer dan 800 mensen schreven tijdens de coronaperiode een 'steuntje in de rug' voor mededorpsbewoners. "Sterk zijn wil niet zeggen dat je alles zelf moet dragen. Het is juist heel krachtig om hulp te durven vragen" en "Als gewone dingen ineens niet meer gewoon zijn, besef je hoe bijzonder gewone dingen zijn."

De Poëzie wandelroute blijft tot eind juli staan en is binnenkort te downloaden via de website van de Kontaktraad. De route kan trouwens ook met scootmobiel of per fiets worden afgelegd.