Lachen
Mijn tandarts weet hoe je een patiënt opmontert. Bij binnenkomst van de praktijk in Doetinchem word ik 'begroet' met levensmotto's als 'Lachen is leven' en 'Leef voor de lach'.
Het zorgt voor een zure grimas, want veel te lachen valt er niet als ik in de stoel van de tandarts of die van de mondhygiëniste neerplof. Nee, vooral de behandeling bij die laatste, overigens een aardige vrouw, ervaar ik soms als een ware marteling. Ik houd me goed maar daar is alles mee gezegd. Het lachen vergaat me helemaal als ik twee dagen later de rekening gepresenteerd krijg.
Op de terugweg naar huis blijft er vaak iets hangen van die motto's want dat lachen gezond is weet iedereen. Het vermindert stress, verlaagt de bloeddruk en verhoogt het welzijn door de aanmaak van endorfine (gelukshormoon).
Het idee voor deze column kreeg ik op een bijeenkomst met een stel vrienden. We brachten en avond door met het kijken naar oude video's van onze grote helden Koot en Bie ofwel Kees van Kooten en Wim de Bie.
We hebben ons wezenloos gelachen. Wat waren die gasten toch goed! Of het nu De Vieze Man, De Tegenpartij, Cor van der Laak, wethouder Hekking, de oud-leraar Duits is, bijna alles is van een ongekend hoog niveau (mimiek, uitdossing, woordenschat, scenario's) en vaak nog steeds actueel ondanks het feit dat alles zich afspeelde in de vorige eeuw.
Volksstammen hebben hier niets mee, die lachen om hele andere dingen en personen zoals André van Duin, Urbanus, 'Allo, 'Allo, Friends, de lijst is lang. Humor is een subjectief fenomeen. wat de één hilarisch vindt is voor de ander flauw, ongepast of onbegrijpelijk.
Als ik terugdenk aan mijn leven en me beperk tot cabaretiers en comedy's kom ik tot het volgende lijstje: Pipo de Clown, Swiebertje, Charlie Chaplin, Laurel and Hardy, Comedy Capers, Toon Hermans, Tommy Cooper, Hadimassa, Monty Python, Fred Haché Show, Dubbeldekkers, Daar komen de schutters, Archie
Bunker, Fawlty Towers, Herman Finkers, Brigitte Kaandorp en Jiskefet. Zo zal iedereen zijn favorieten hebben. Waar ik niets mee heb is die oom die op verjaardagen de ene bak na de andere zit te vertellen en waarbij je bijna verplicht bent om mee te lachen. Terwijl het helemaal niet leuk is! Ook heb ik weinig met leedvermaak, zoals bij de heren van VI, dat is me te gemakkelijk en goedkoop.
Als ik het lijstje bekijk valt op dat de lol vooral in de vorige eeuw werd beleefd. Het zal met mijn leeftijd te maken hebben, ik kijk ook weinig tv. Stand-up comedy en de nieuwe lichting cabaretiers zijn volledig langs me heen gegaan. Met een uitzondering: Pieter Derks. Die heb ik onlangs in de Deventer Schouwburg gezien. een fenomeen, actueel, geestig en scherp.
De volgende keer dat ik naar de tandarts ga zal ik vooraf diens wijsheden in mijn oren knopen. Want lachen vermindert de pijn, zeggen de geleerden. In mijn geval wordt het dan wel lachen als een boer met kiespijn.