Oorlog

vr 24 apr, 08:25

Als iemand het in de vorige eeuw over de oorlog had, wist je waar hij op doelde: de Tweede Wereldoorlog. Nu zullen velen nog steeds de oorlog met WO2 associëren maar vanzelfsprekend is dat niet. De huidige generatie zal in dit verband eerder denken aan de 'speciale operatie' in de Oekraïne en/of aan het gewapende conflict in het Midden-Oosten.
Had niet gedacht dat we nog zo'n vreselijke oorlog, zoals die in de Oekraïne, zouden meemaken. Na de val van de Berlijnse Muur en het verdwijnen van de Sovjet-Unie was de Koude Oorlog voorbij. Afgezien van de gewapende strijd in het voormalige Joegoslavië leefden we meer dan 75 jaar in vrede in Europa en niets wees erop dat hierin verandering zou komen.
Mijn vader was daarvan niet overtuigd. Hij bleef in Rusland het grote kwaad zien en kon zich goed vinden in een leus van het Oud Strijders Legioen (OSL): 'Liever een raket in de tuin dan een Rus in de keuken'. Destijds vond ik dat grote flauwekul - we hadden daar pittige aanvaringen over - maar zo veel jaren later moet ik hem toch schoorvoetend gelijk geven.
Want het gevaar komt nog steeds uit het oosten. De inval van de Russen in Oekraïne kwam als een complete verrassing. Nu, ruim vier jaar later is de speciale operatie, zoals Poetin die noemt, nog steeds bezig en veranderd in een uitzichtloze strijd met veel slachtoffers die doet denken aan de loopgravenoorlog in WO1. Im Osten nichts Neues.
Een ander gevaar komt uit het Midden-Oosten waar de Revolutionaire Garde van Iran weigert te buigen voor Trump en Netanyahu. De aanhoudende oorlog in die regio zorgt voor veel slachtoffers, milieuschade en torenhoge energieprijzen (gas, benzine, diesel, kerosine).
Wat moet onze regering doen om de lasten voor de automobilist te verlichten? Een accijnsverlaging, een maximumprijs aan de pomp? Er worden links allerlei ideeën geopperd. Zelf moest ik in dit verband aan autoloze zondagen denken, die het kabinet Den Uyl in 1973 invoerde vanwege een olieboycot door Arabische staten. Die autoloze zondagen waren een verademing, rust daalde neer in de polder. Als sportverslaggever, werkzaam op zondag, had ik een ontheffing en reed in mijn pas gekochte Eend over een lege snelweg (A15). Dat was een aparte beleving, ik voelde me een soort King of the Road.
Maar dit terzijde.
Hoewel er tussen heden en verleden wel parallellen zijn is de situatie nu toch wezenlijk anders. Het gevaar bestaat dat de regionale conflicten uitgroeien tot een wereldbrand, mede doordat het ongeleide projectiel in de VS via een social mediakanaal de mensheid zijn wil probeert op te leggen.
In deze angstige tijden vindt volgende week de Nationale Dodenherdenking plaats. Hoewel we sinds 1961 alle oorlogsslachtoffers herdenken gaat de meeste aandacht uit naar de gevallenen in WO2. Dat zal nu ook het geval zijn maar ik kan me goed voorstellen dat velen in gedachten ook stilstaan bij de oorlogen en het leed in de Oekraïne en het Midden Oosten.