Wethouder Ted Kok vertrekt na 16 jaar Aalten (en 16 jaar Didam/Montferland)
AALTEN - Op 6 mei vertrok Ted Kok als wethouder van de gemeente Aalten. Hij wordt voorgedragen als wethouder in de gemeente Westervoort. Hij heeft de functie van wethouder nu al 32 jaar uitgeoefend. Eerst elf jaar in de gemeente Didam, daarna vijf jaar in de gemeente Montferland waar Didam in opging, en daarna zestien jaar in de gemeente Aalten. Met zijn 32 jaar ervaring is hij nu al misschien de langstzittende wethouder van Nederland, dat zou uitgezocht moeten kunnen worden. Tijd voor een uitgebreid interview met de vertrekkende wethouder.
Door Jos Wessels
Waarom is wethouder zijn zo leuk?
Wie Ted Kok ontmoet, ziet immer een brede grijns op zijn gezicht. Hij geniet van zijn werk, ook na zoveel jaar. Wat is er eigenlijk zo leuk aan die baan?
"Als wethouder maak je soms het verschil. Je hebt met allerlei mensen te maken die allerlei belangen hebben. Het speelveld is zeer divers. Je hebt bedrijven en burgers die iets gerealiseerd willen zien. Je hebt te maken met politieke fracties. En met een college waar je onderdeel van bent. En je hebt ambtenaren die loyaal zijn en je van adviezen voorzien. Ik geniet van dat samenspel om er dan samen uit te komen. Ieder in zijn waarde laten en elkaar wat gunnen hoort daarbij. Ik heb heel vaak fysieke portefeuilles gehad zoals ruimtelijke ordening, volkshuisvesting en in het verleden ook Openbare Werken. Je ziet dan letterlijk het resultaat van je werk. Als ik nu naar huis rijd en ik zie een weg of een gebouw waar ik aan mee heb gewerkt, dan kan ik daar echt van genieten. Het meest echter geniet ik van het werken met mensen in al die functies. Ik heb daar vrienden aan overgehouden. En hoe mooi is het, als je een individuele burger kunt voorthelpen om een diep gekoesterde wens te realiseren. Altijd binnen de wettelijke mogelijkheden natuurlijk. Mijn titel zegt het al: wet-houder!"
Tips en tricks
Moet je als wethouder een speciaal karakter hebben? "Nee, in een college gedijen juist verschillende types", zegt Kok. "Je moet wel teamgevoel hebben. Elkaar wat gunnen. Dat geldt ook voor het contact met alle politieke partijen in de raad. Altijd transparant blijven. Je hebt elkaar in de toekomst weer nodig. Wat ik zelf heel belangrijk vind: je moet je dossiers door en door kennen. Niet afhankelijk zijn van de kennis van ambtenaren. Dat vergt veel studietijd, werkbezoeken en gesprekken met betrokkenen. Dat vraagt veel tijdsinvestering, iets wat de buitenstaander niet ziet. Luister wel goed naar ambtelijke adviezen. Ze kunnen je behoeden voor dwalingen. Maar dan nog moet je soms een andere richting kiezen omdat in de politiek iets niet haalbaar is. Je moet dus ook kunnen omgaan met teleurstellingen. Wat je niet moet doen, is toezeggingen doen die niet verantwoord zijn. Ja zeggen is altijd het gemakkelijkst. Maar je ondervindt waardering als je een Nee! met argumenten omkleed kunt uitleggen. Daarbij ben ik altijd laagdrempelig, makkelijk benaderbaar. Dat wordt ook gewaardeerd."
Het begon in Didam
Ted Kok is in Didam geboren op 6 april 1967. Hij komt uit een aannemersfamilie, zijn vader had een bouwbedrijf. Hij volgde een opleiding aan de MEAO. Daarna deed hij de HEAO in avondstudie. "Daar heb ik al geleerd om 's avonds te studeren en van huis te zijn", zegt hij nu. Ted werkte in de logistiek van een farmaceutisch bedrijf. Zijn politieke carrière begon onverwacht op een avond in 1993. Teds moeder was op bedevaart naar Lourdes. Zijn vader vroeg hem om mee te gaan naar een politieke avond van het CDA. De kennismaking beviel goed. Kort daarna belde een wethouder hem op met de vraag of Ted op de kieslijst van het CDA wilde staan. April 1994 werd hij raadslid op 27-jarige leeftijd. Een maand later vertrok er een wethouder. Ted werd gevraagd om hem op te volgen. "Dat was een groot dilemma", vertelt hij. "Letterlijk op diezelfde dag vroeg het bedrijf waar ik werkte, of ik het logistieke proces op wilde zetten voor drie filialen in Oostenrijk. Het was kiezen: het zakenleven of de politiek." Ted koos voor de politiek. "Ik wist in het begin helemaal niets", legt hij uit. "Ik was nog maar een paar keer in het gemeentehuis geweest. Een van mijn eerste klussen was de begeleiding van de aanleg van riolering in het buitengebied van Didam. Ik heb alle technische termen eerst moeten leren. Maar mijn werk was natuurlijk: mensen overtuigen om mee te doen. Ik heb in die tijd heel veel gehad aan mijn collega- wethouder Jan Rasing."
Overwinning Montferland
Eind 2004 werden de Achterhoekse gemeenten gereorganiseerd. De gemeenten Didam en Bergh gingen samen verder als Montferland. Ted Kok werd lijsttrekker van het CDA. Ted is dol op verkiezingscampagnes. Hij steekt daar veel tijd in en weet mensen enthousiast te maken. Voor de verkiezingen in november 2004 bedacht het CDA iets nieuws. Het ging campagne voeren op kernenniveau. Elke dorpskern een eigen folder met de gezichten van de plaatselijke kandidaten en programmapunten. 17 november 2004 was een van de mooiste dagen in de carrière van Ted Kok. Het CDA behaalde een klinkende overwinning met 13 van de 25 raadszetels. De absolute meerderheid dus. Toch koos Kok voor een coalitie met drie partijen. "Ik wilde een breed draagvlak. En je weet dat je elkaar in de toekomst weer nodig hebt", zegt hij. Ted werd weer wethouder, met name op gebied van ruimtelijke ordening en financiën. "We hebben mooie dingen bereikt", zegt hij nu. "Zoals het bedrijventerrein bij 's-Heerenberg, de woonwijk Kerkwijk in Didam. En de zuidelijke rondweg richting Zevenaar."
Lees verder op Montferland.nl
