Klimaatverandering tegenhouden? Doe maar liever niet!

Mijn eerste winter was die van 1963, al kan ik me die niet herinneren. Ik kan me nog wel herinneren dat ik met geitenwollen sokken om m’n schoenen naar de lagere school liep. Het was glad en dat was de beste manier om niet te vallen. Ik herinner me dat mijn vader en de buurmannen om beurten over de sneeuw renden met een hele rits sleeën achter zich aan. En als ik het me niet had kunnen herinneren, heb ik altijd de foto’s nog. Wat later herinner ik me ijspret. Op de Panoven en de Breuly in Zevenaar, maar dat kon pas als het flink gevroren had. En anders kon je al snel terecht op een ondergelopen veld bij DCS. Mijn eerste liefde, stoeien in een dikke laag sneeuw. Of nog later schaatsen op de Nevelhorst in Didam, met koek en zopie van Harmonie De Club. De elfstedentochten van 1985, 1986 en 1997 kan ik me nog heel goed herinneren. En ik herinner me dat de mannen van Sloot het centrum van Didam sneeuwvrij maakten. Op 10 februari 2021 viel er een flink pak sneeuw. Al snel daarna regende het lauw water en was alles ook weer weg. 

De generaties van de laatste decennia hebben geen fatsoenlijke winter meegemaakt. Ze weten nauwelijks wat het is om te fietsen als het glad is, hoe zich fatsoenlijk te kleden tegen de kou. Bevroren waterleiding? IJsbloemen op de ramen? Auto’s die niet starten? Dat je de auto niet op de handrem mocht zetten? Oh wee als het echt winter wordt!

Bij het vallen van de eerste sneeuwvlokken raakt heel Nederland in paniek. Miljoenen kilo’s zout worden over de wegen uitgestrooid, milieu is ineens niet meer belangrijk. We blijven binnen en werken thuis. Code oranje, code geel. De media geven de ene na de andere waarschuwing. Openbaar vervoer in het hele land ligt plat. Na een dag heeft een groot deel van de inwoners al genoeg van de sneeuw.

Stel nou eens dat dat lukt om de klimaatverandering tegen te houden. Dat we de opwarming van de aarde een halt toeroepen. Dan krijgen we ze weer terug: de strenge winters, de wekenlange vorst, het ontregelde land. 

Maar mensen willen helemaal geen strenge winters meer. Ze willen comfort, veiligheid en vooral gemak. Milde, zachte winters, waarin het leven op een normale manier kan doorgaan. Door klimaatverandering zullen echte strenge winters verdwijnen en dat is volgens mij precies wat de jongere generaties willen. Wel zeggen dat ze verlangen naar de winter van vroeger, maar zich gedragen alsof het koude weer en de sneeuwval vooral lastig is. 

Als mensen die zo hameren op het stoppen van klimaatverandering eerlijk zijn, is één ding zeker: die winters van toen… die willen ze helemaal niet meer.