‘Je kunt de wereld beloven, maar je moet het ook waarmaken’

Lijsttrekker Freddy van Dijken en lijstduwer Ruth Mijnen (D66 Montferland)

Didam - Voor D66 in Montferland is onderwijs meer dan een thema, het is bijna een rode draad. Zowel lijsttrekker Freddy van Dijken als lijstduwer Ruth Mijnen hebben hun wortels in het onderwijs. De stap naar de lokale politiek zetten ze allebei vanuit betrokkenheid met de samenleving en de overtuiging dat je niet langs de zijlijn moet blijven staan.

Door Karin van der Velden

Hoe zijn jullie in de politiek terechtgekomen?
Ruth: “Ik heb altijd les in maatschappijleer en politieke vorming gegeven. Ik probeerde studenten te laten zien dat politiek niet iets abstracts is, maar gaat over je sportvereniging, je school, de straat waar je woont. Dan kreeg ik van studenten weleens de vraag wat ik er zelf aan deed.”

Was lokaal actief worden vanzelfsprekend?
Ruth: “Nee, eigenlijk niet. Ik ben me eerst gaan oriënteren: waar hoor ik thuis? Dat bleek de sociaal-liberale stroming te zijn. Dat past bij mij. Op een ledendag van D66 werd ik min of meer in de kraag gegrepen.” Politieke betrokkenheid zat er al vroeg in. “Tijdens mijn studie deed ik mee aan studentenprotesten en een bezetting van de school. Dat activistische zat er wel in.”

Freddy, hoe begon het bij jou?
Freddy: “Wat Ruth vertelt, herken ik wel. Ik was voorzitter van de studentenvakbond, eerst op school en later landelijk. Opkomen voor mensen die minder mondig zijn, dat zit er bij mij in. Toen ik in Stokkum kwam wonen, werd ik lid van de tennisvereniging. Op een terras sprak ik Freek van der Duin, toen fractievolger van D66. Ik ben eens meegegaan naar een fractievergadering. Ik dacht: als je invloed wilt, moet je in de politiek stappen. Dat is nu zo’n twaalf jaar geleden.”

Hoe is D66 lokaal georganiseerd?
Freddy: “Wij vallen onder D66 Liemers-Grensland, samen met Zevenaar, Duiven, Westervoort en Doesburg. Montferland levert op dit moment geen bestuurslid.”

Wat is de rolverdeling?
Ruth: “Het bestuur faciliteert en organiseert, bijvoorbeeld de kandidatenlijst. De fractie gaat over de inhoud.”

Hoe komt de kandidatenlijst tot stand?
Freddy: “Je moet solliciteren om op de lijst te mogen. Er is een lijstadviescommissie, er vinden gesprekken plaats en je integriteit wordt getoetst. De leden beslissen uiteindelijk over de volgorde.”

Ruth: “Je moet bovendien minimaal een jaar lid zijn voordat je op de lijst mag. Dat geeft stabiliteit en duidelijkheid. Je kunt niet iemand van straat plukken en op de lijst zetten. Dat maakt de vijver kleiner, maar zorgt ook voor meer betrokkenheid.”

Is er veel discussie over de koers?
Freddy: “Over de basis niet. D66 heeft een duidelijk landelijk profiel. De mening over mens en maatschappij kun je lokaal maken. De link met onderwijs is makkelijk te vertalen, net als individuele vrijheid en vrijheid van keuze. Dat geldt natuurlijk ook voor groen.”

Hoeveel tijd kost het raadswerk?
Freddy: “Twee tot drie avonden per week vergaderen is normaal. Daarnaast gaat tijd zitten in voorbereiding en overleg. Nu ik als eenmansfractie in de raad zit, kost het meer tijd. 

Ruth: “Ja, dat betekent dat je veel zelf moet doen. Na de verkiezingen van 2014 zat ik ook als eenmansfractie in de raad. Inmiddels is de vergaderstructuur intensiever geworden. Nu kijk ik meer op afstand mee en ondersteun waar dossierkennis nodig is.”

Freddy: “Naast het raadswerk zat ik ook in de commissie voor de nieuwe burgemeester en maak ik deel uit van de werkgeverscommissie. Vorig jaar hadden we een vacature voor de griffier. Dat kost tijd, maar ik vind het ook interessant.”

Heeft de verharding in de maatschappij invloed?
Ruth: “Ja. Als ik terugkijk, kan ik zeggen dat het me beschadigd heeft. Ik vind het moeilijk dat iemand me vanachter een toetsenbord iets vreselijks toewenst en me later in de supermarkt vriendelijk groet. Je kunt het inhoudelijk oneens zijn, maar woorden doen ertoe.”

Freddy: “Ik heb geprobeerd het gesprek aan te gaan over de komst van een AZC, maar dat is me niet gelukt. Dat frustreert.”

De verharding helpt niet om mensen te interesseren voor politiek. Ruth: “Politiek gaat over schaarse middelen. Dan moet je soms staan voor besluiten die niet fijn zijn. Ik kan de wereld beloven in verkiezingstijd, maar waarmaken is een ander ding.”

Hoe staat D66 er lokaal voor?
Freddy: “Er zijn de laatste tijd meer mensen lid geworden van D66, ook Montferlanders. Die hebben we actief benaderd om lokaal iets te doen. Op de lijst staan twaalf kandidaten uit verschillende kernen. Daarop is niet bewust gestuurd, maar het is breder verspreid dan ooit. Mark Heebing staat op plek twee, hij heeft al ervaring als raadslid.”

Ruth: “Het is mooi dat er een nieuwe generatie opstaat, daar zijn ook mensen bij die geschikt zijn voor een wethoudersrol.”

Wat wordt een belangrijk dossier?
Freddy: “De komst van een AZC in Montferland blijft een onderwerp. D66 houdt zich aan de landelijke regelgeving.” Ruth: “We vangen geen wilde dieren op, maar mensen. Mensen die bescherming nodig hebben. Dat moet zorgvuldig en menswaardig gebeuren.”

Waar ligt verder jullie prioriteit?
Freddy: “Jeugd en onderwijs. In een gemeente met meerdere kernen, waar soms geen basisschool meer is, moet je zorgen dat kinderen veilig naar school en sport kunnen. Verkeersveiligheid is daarbij cruciaal.”

Ruth: “Een rijke schooldag is belangrijk. Een brede school waar naast onderwijs ook ondersteuning is, bijvoorbeeld op het gebied van lezen. En waar ruimte is voor cultuur. Educatie is de sleutel om mee te kunnen doen.”

Wat was/is jullie grootste dilemma?
Freddy: “De uitbreiding van bedrijventerrein DocksNLD2. Vanuit mijn groene hart deed het pijn om landschap op te offeren voor grote loodsen. Ik stemde uiteindelijk vóór vanwege werkgelegenheid en inkomsten. Maar de beloofde gouden bergen zijn niet helemaal uitgekomen.”

Ruth zat destijds als wethouder in de coalitie: “Mark Heebing stemde tegen. Binnen het college was respect voor die worsteling. 

Freddy: “Ik gebruik dit voorbeeld in mijn lessen: politiek is niet alleen ratio, maar ook emotie en overtuiging.”

En jouw grootste dilemma, Ruth?
Ruth: “Dat onderbuikgevoelens zo’n grote rol spelen in het debat. Je maakt afwegingen op basis van feiten en visie. Als emotie dan overheerst, schuurt dat.”

Hoe houd je het vol?
Freddy: “Ik heb weleens getwijfeld. Maar ik voel nog steeds dat ik van betekenis ben. Als je positieve invloed hebt op besluiten, kun je de negatieve kanten relativeren.”

Ruth: “Zolang feiten, onderwijs en fatsoen een plek houden in het debat, blijf ik me inzetten.”