“Het moet beter - en daar blijven we op hameren”

Lijsttrekker John Teunissen en nummer twee Paul Berntsen (Eén Montferland)

Beek - Eén Montferland doet voor het eerst mee aan de gemeenteraadsverkiezingen, maar lijsttrekker John Teunissen is allesbehalve een nieuwkomer. Bij de vorige verkiezingen stond hij op plek twee van de CDA-lijst. Na een telefoontje van Ted Kok, voormalig wethouder van Montferland werd hij lid van de partij. “We kenden elkaar zakelijk. Hij zei: we hebben je nodig, iemand uit ’s-Heerenberg. We kennen elkaar, we kunnen praten.”

Door Karin van der Velden 

Na overleg thuis, “ik moest wel even omschakelen”, besloot John toe te treden. Wel met een duidelijke waarschuwing: “Let op, ik ben duidelijk in dingen en ik heb niets met de C.” Toen lijsttrekker Karlijn Looman stopte, werd John fractievoorzitter. Na interne spanningen binnen het CDA ging hij verder als eenmansfractie. “Ik had voldoende voorkeurstemmen voor een zetel in de raad.”

Jullie doen voor het eerst mee als Eén Montferland. Hoe is de interne organisatie ingericht?
Paul Berntsen: “De onderlinge dynamiek is heel goed, maar we zijn eerlijk: bestuur en kandidaten vallen nu nog samen. We zijn Eén Montferland, letterlijk.”

John Teunissen: “Iedereen die lid is, ook mensen die niet op de lijst staan, praat mee in het fractieoverleg. Zo creëren we een zo breed mogelijk draagvlak.”

Wat vraagt het raadswerk van jou, John?
John: “Ik ben er eigenlijk de hele dag mee bezig geweest, vooral omdat ik tot nu toe alleen in de fractie zat. Ik deed alles: dossiers uitzoeken, voorbereiden, controleren. Ik hoop dat dat straks verandert. We mogen vier fractievolgers inzetten, ongeacht het aantal zetels. Die kunnen beeldvormende en oordeelsvormende vergaderingen doen. De raadsvergadering zelf niet, maar het scheelt al enorm veel werk. Als je het goed verdeelt, kom je op zo’n vijftien tot twintig uur per week, afhankelijk van portefeuille en aanpak.”

Heb je te maken gehad met persoonlijke tegenwind?
John: “Ik ben nooit bedreigd, maar er zijn wel onderzoeken naar mijn integriteit geweest. Dat hakt erin, vooral voor het thuisfront. Ik kon alles verantwoorden en dat was ook de uitkomst van die onderzoeken, maar het laat sporen na.”

Wat houdt je gemotiveerd?
John: “We zijn volksvertegenwoordigers, kaderstellend en controlerend. En ik heb gemerkt dat je echt iets kunt betekenen voor mensen die vastlopen.”

Paul, hoe ervaar jij het tot nu toe?
Paul: “Ik ben sinds december fractievolger, dus ik moet me nog in veel onderwerpen verdiepen. Dat kost tijd. Van huis uit ben ik nieuwsgierig, dus dat helpt. “Ik ben getrouwd, heb drie kinderen, waarvan er nog twee kinderen thuis wonen die redelijk zelfstandig zijn. Verder houd ik me actief bezig met bedrijfsmatige initiatieven, zoals circulair maken van de reststroom van brood. De gemeenschap heeft mij altijd geholpen; dit is een manier om iets terug te doen.”

Hoe hebben jullie de kandidatenlijst samengesteld?
John: “We hebben gezorgd voor voldoende kennis en ervaring op verschillende beleidsterreinen. We hebben bewust gezocht naar mensen met vakkennis op verschillende terreinen: wonen, zorg, agrarisch, leefbaarheid, zoals verenigingen en dorpsraden, en onderwijs. Die kennis willen we benutten.”

Hoe is de volgorde op de lijst geregeld?
John: “De Ledenraad heeft bepaald dat iedereen op zijn plek blijft staan, ongeacht het aantal voorkeurstemmen. Dat doen we bewust: zo krijgen we de kennis en ervaring die we nodig hebben ook daadwerkelijk in de raad.”

Wat moet er volgens jullie veranderen in de lokale politiek?
John: “De verhouding tussen college, organisatie en raad. De kwaliteit van de voorstellen die de raad krijgt, moet omhoog. We moeten besluiten kunnen nemen op basis van informatie die klopt. Kaderstelling is in het verleden te vaak overgeslagen. Terwijl dat een kerntaak van de gemeenteraad is. Die moet weer serieus genomen worden.”

Paul: “Participatie moet veel beter georganiseerd worden. Ik was bij een inspraakavond over Didam Oost; toen lag alles eigenlijk al vast. Je moet vooraf kaders aangeven. Wat kan wel, wat kan niet en daarbinnen echt ruimte geven voor inwoners.”

Welke dossiers zijn cruciaal richting 2026?
John: “Het IKC, De Bongerd en het centrumplan Didam, waar de bouw van de supermarkten eindelijk van start zal gaan.”

Wat was/is jouw grootste dilemma, John?
John: “Persoonlijke verhoudingen. Vriendschappen die onder druk kwamen te staan door politieke keuzes. De vraag was: hoe ga ik daarmee verder? Als je recht in de leer wilt blijven, moet je veel weerstand overwinnen.”

En inhoudelijk?
John: “Dossiers zoals het Didam-arrest, woningbouw in Beek tegenover beloftes gedaan aan een individuele inwoner, of de komst van een asielzoekerscentrum. Je wilt instroom beperken, maar echte vluchtelingen hebben ons nodig. Het algemene belang botst soms keihard met het politieke belang. Als ik zou zeggen dat ik tegen een AZC ben, levert dat zetels op. Maar zo werkt het voor mij niet.”

Paul, wat is jouw dilemma?
Paul: “Ik ben van ‘oude jongens krentenbrood’. Niet iedereen zal mijn beslissingen waarderen. Waar ik voor sta, daar sta ik voor. Zakelijk denken werkt niet altijd in de politiek – dat is wel iets wat ik moet leren.”