‘We blijven dicht bij onszelf - ook als het schuurt’

Dubbel-interview met Martin Som en Otto Broekhuizen (VVD Montferland)

Door Karin van der Velden

‘s-Heerenberg - De VVD in Montferland is een lokale partij met korte lijnen naar provincie en Den Haag. Martin Som draait al bijna dertig jaar mee in de lokale politiek en was raadslid, fractievoorzitter en wethouder. Otto Broekhuizen verhuisde vijf jaar geleden naar Montferland en is inmiddels lijstduwer en voorzitter van het VVD-bestuur De Liemers. 

Hoe ben je in de politiek terechtgekomen?
Otto: “Ik kom uit Arnhem en had daar een sportwinkel. Als voorzitter van de ondernemersvereniging kwam ik bij een open fractievergadering van de VVD terecht. We spraken daar over de Steenstraat en hoe we die beter als winkelstraat op de kaart konden zetten. Dat meedenken beviel. Vijf jaar geleden ben ik hier komen wonen. Inmiddels ben ik lijstduwer bij de VVD Montferland en voorzitter van het VVD-bestuur De Liemers. Ik blijf me inzetten voor ondernemers, ook hier.”

Martin, hoe begon jouw politieke loopbaan?
Martin: “Ik ben in 1997 lid geworden van de VVD. Ik was 27 en geïnteresseerd in wat er in Didam speelde. Via gesprekken met Hein Welling en via Antoinette van Lieshout ben ik erin gerold. In 1998 stond ik al op de lijst. Ik kwam destijds niet in de raad, maar werd fractievolger. In het begin was het zoeken. Ik keek op tegen de gemeenteraad. Maar toen ik eenmaal zag hoe het eraan toeging, dacht ik: is dit hoe de gemeente bestuurd wordt? Dat kan en moet beter.”

Wanneer kwam je in de raad?
Martin: “In 2002. We zaten toen met drie zetels en tot die tijd altijd in de oppositie. Na de herindeling in 2005 ontstond de VVD Montferland. Met Rob Visser uit ‘s-Heerenberg als wethouder kwamen we ineens in de coalitie en werd ik fractievoorzitter. In 2018 was ik lijsttrekker en werd die periode wethouder. In 2022 kwamen we weer in de oppositie.”

Hoe is de VVD lokaal georganiseerd?
Otto: “De VVD is een landelijke partij, maar regionaal georganiseerd. Montferland valt onder VVD De Liemers. Op basis van ledenaantal levert Montferland twee bestuurszetels. We hebben hier ongeveer veertig leden. Binnen het bestuur is er een commissie Montferland. Het bestuur blijft zo veel mogelijk uit de inhoudelijke politiek, maar organiseert wel bijeenkomsten.”

Martin: “Het bestuur kwam bijvoorbeeld met het idee voor een bijeenkomst voor boeren, met ook politici van andere partijen zoals BBB. Montferland heeft geen Natura 2000-gebied en geen groot stikstofprobleem. Dat biedt kansen voor boeren die elders moeten stoppen.”

Hoe is het contact tussen bestuur en fractie?
Martin: “We hebben ieder kwartaal overleg met voorzitter en fractievoorzitter. Dan delen we wat er speelt in de samenleving. Otto woont in ’s-Heerenberg, ik in Didam. Die lokale signalen nemen we mee. We hebben regelmatig open fractievergaderingen. Leden mogen aanschuiven en meepraten. Zelfs niet-leden zijn welkom. Zo kunnen we breed afgewogen standpunten meenemen naar de commissievergaderingen.”

Wat is de kracht van een landelijke partij?
Martin: “Wij kunnen snel schakelen met provincie en Den Haag. De brand in de Begoniastraat is bijvoorbeeld in de Tweede Kamer door de VVD geagendeerd. Kamerlid Queeny Rajkowski is hier geweest om te kijken naar de opvang van Oekraïners. En met gedeputeerde Helga Witjes hebben we korte lijnen.”

Hoe groot is de persoonlijke belasting?
Otto: “Ik ben gemiddeld anderhalf tot twee dagen per week met de VVD bezig. In campagnetijd meer. Ik stop binnenkort als voorzitter van De Liemers, maar blijf in Montferland actief.”

Martin: “Door een sterk campagneteam kan ik me meer richten op de inhoud. Robin Bruining uit Beek is campagneleider en Bart te Selle houdt zich bezig met contentmarketing.”

Hoe combineer je het met werk?
Martin: “Na mijn wethouderschap heb ik mijn eigen bedrijf als energieadviseur weer opgepakt. Donderdagmiddag houd ik vrij voor de raad. Veel leeswerk doe ik ’s avonds. Vroeger las ik alles woord voor woord. Nu scan ik gerichter, vooral de aanleiding, het voorstel en de  financiële paragrafen. Als oud-wethouder weet ik beter waar je op moet letten en waar de pijnpunten zitten. Ik ben actief bij voetbalvereniging DVC’26, Schutterij De Eendracht en vier carnaval en kermis. Daar hoor je ook wat er in de samenleving leeft.”

Was het lastig om kandidaten te vinden?
Martin: “Het was een opgave, maar we hebben uiteindelijk dertien kandidaten uit de kernen Didam, ’s-Heerenberg, Stokkum, Beek en Zeddam. De jongste is 23 en de oudste 73. Helaas hebben we geen vrouwen op de lijst staan. Gelukkig voert Robin het campagneteam aan. We mogen tegenwoordig wel fractievolgers benoemen die niet op de lijst hebben gestaan, dus dat biedt perspectief voor de toekomst.

Wat speelt er in de gemeente Montferland?
Martin: “Financieel komt er veel op gemeenten af, kijk bijvoorbeeld naar de defensie-uitgaven. De kosten daarvan worden uiteindelijk afgewenteld op gemeentes. We moeten daarnaast oppassen dat we geen uitvoeringsorganisatie van het Rijk worden. Ook hebben we te kampen met vergrijzing. De werkende bevolking wordt kleiner, de zorgvraag groter. We moeten zorgen dat jonge gezinnen met kinderen hier kunnen wonen. Als gemeente moet je groot genoeg zijn om voorzieningen in stand te houden. Dat betekent ruimte voor jonge gezinnen.”

Otto: “Ik maak me sterk voor ondernemers en boeren. Boeren zijn onze landschapsbeheerders. Kijk naar beelden van de Montferland Run: dat agrarische landschap maakt deze gemeente.”

Wat is jullie grootste dilemma?
Otto: “Voor mij is het de discussie of Montferland bij de Liemers of de Achterhoek hoort. Op mijn auto prijkt een Achterhoek-vlag. Ik voel me Achterhoeker, mede door mijn zakelijke verleden. Ik heb altijd er prettig zaken gedaan.”

Martin: “Soms schuurt het tussen mijn persoonlijke overtuiging en het landelijke partijstandpunt. Ik ben bijvoorbeeld tegen extra windmolens in Montferland. Lokaal delen we dat standpunt, maar landelijk ligt dat anders. Met mijn technische achtergrond zie ik de beperkingen van windenergie. Je kunt geen fulltime samenleving draaien op parttime energie. Ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf te blijven en in de spiegel te kunnen kijken.”