Over normen en waarden in de politiek

De verkiezingsuitslag is voor mij geen onverdeelde reden voor een feestje. Negen partijen die samen het belang van de gemeente Montferland moeten dienen, is veel. En ik vrees dat het er de komende jaren eerder meer dan minder zullen worden. Versnippering ligt op de loer, en daarmee het risico op bestuurlijke onrust en trage besluitvorming.

Bij een aantal partijen zie ik bovendien interne spanningen. Soms staan er twee kapiteins op één schip, met ieder een eigen koers en karakter. Dat kan leiden tot onduidelijkheid en verdeeldheid. Bij Één Montferland zie ik bijvoorbeeld een duidelijke tegenstelling tussen iemand die sterk hecht aan regels en kaders, en iemand die juist doelgericht zoekt naar creatieve oplossingen. Die kwaliteiten kunnen elkaar aanvullen, maar ook tot irritatie leiden. Ook bij andere partijen zie ik ontwikkelingen die mij zorgen baren. Leiders die moeilijk kunnen samenwerken, die in het verleden zijn weggestuurd of waar partijgenoten afhaken. Bij Helder heeft de nummer 2 zich aangesloten vanuit strategische overwegingen. Betrokken en hardwerkend, maar heel impulsief. Daarnaast is er de PVV met voor mij onbekende kandidaten, waarvan het onduidelijk is wat hun bijdrage aan de samenleving tot nu toe is geweest. Als er dan signalen zijn dat niet alle kandidaten daadwerkelijk plaats willen nemen in de raad, heb ik vragen over verantwoordelijkheidsgevoel en betrouwbaarheid. Ik hoop dat ik ongelijk heb!

Wat mij misschien nog wel het meest zorgen baart, is de toon en manier van politiek bedrijven. Raadsleden die verdeeldheid zaaien, die werken met halve of verdraaide waarheden en collega’s neerzetten als incompetent of onwelwillend. Die suggereren dat anderen er alleen voor eigen belang zitten, terwijl ze zelf moties indienen die vooral bedoeld zijn voor de bühne. Dat is niet de politiek waar onze gemeente behoefte aan heeft.

Wat we wél nodig hebben, zijn politici die hun rol serieus nemen. Mensen die bereid zijn hard te werken en zich grondig in dossiers verdiepen. Die argumenten zorgvuldig afwegen, openstaan voor andere perspectieven en beschikken over de kennis en ervaring om weloverwogen besluiten te nemen. Mensen die niet alleen kritisch zijn, maar vooral constructief meedenken en verantwoordelijkheid durven dragen. Minstens zo belangrijk zijn raadsleden die verbinden. Die het gesprek aangaan, zowel binnen de raad als met inwoners. Die verschillen overbruggen in plaats van uitvergroten. Die transparant zijn over keuzes en uitleggen waarom bepaalde beslissingen worden genomen, juist als die lastig of impopulair zijn. Politiek gaat uiteindelijk niet alleen over standpunten, maar over houding. Over integriteit, respect en het besef dat je er zit voor het algemeen belang.